១-ញាតបរិញ្ញា កំណត់ដឹងបាននូវនាមរូប ព្រមដោយបច្ច័យ សម្រេចបានជាបញ្ញាវិសុទ្ធិពីរខាងដើម ចាក់ធ្លុះនូវបច្ចត្តលក្ខណៈ ។
២-តីរណបរិញ្ញា ពិចារណាសង្ខារ ឃើញការកើតឡើង និងការរលត់ទៅវិញ សម្រេចបានជាបញ្ញាវិសុទ្ធិទី ៣ ចាក់ធ្លុះនូវសាមញ្ញលក្ខណៈ ។
៣-បហានបរិញ្ញា ពិចារណាសង្ខារ ឃើញការបែកធ្លាយដោយភង្គញ្ញាណជាដើមឡើងទៅ សម្រេចបាននូវបញ្ញាវិសុទ្ធិពីរខាងចុង ចាក់ធ្លុះនូវនិរោធសច្ច មានញាណក្នុងសន្តិបទ រហូតមានព្រះនិព្វានជាអារម្មណ៍ លះបង់កិលេសដោយសមុច្ឆេទប្បហាន ។
២-តីរណបរិញ្ញា ពិចារណាសង្ខារ ឃើញការកើតឡើង និងការរលត់ទៅវិញ សម្រេចបានជាបញ្ញាវិសុទ្ធិទី ៣ ចាក់ធ្លុះនូវសាមញ្ញលក្ខណៈ ។
៣-បហានបរិញ្ញា ពិចារណាសង្ខារ ឃើញការបែកធ្លាយដោយភង្គញ្ញាណជាដើមឡើងទៅ សម្រេចបាននូវបញ្ញាវិសុទ្ធិពីរខាងចុង ចាក់ធ្លុះនូវនិរោធសច្ច មានញាណក្នុងសន្តិបទ រហូតមានព្រះនិព្វានជាអារម្មណ៍ លះបង់កិលេសដោយសមុច្ឆេទប្បហាន ។
ដកស្រង់ពីសៀវភៅ សិក្សាព្រះសូត្រ ភាគទី១៣
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
